start

W parafii pożary powstają głównie podczas prowadzonych prac remontowych kościoła. Do prac niebezpiecznych pod względem pożarowym zalicza się więc prace remontowo-budowlane związane z użyciem otwartego ognia, cięciem mechanicznym (np. blachy z wytwarzaniem iskier) i spawaniem. Wszelkie prace remontowe na dachu, a także na placach składowych, również zalicza się do prac niebezpiecznych. Dlatego też w nowych regulacjach ochrony przeciwpożarowej określone zostały zabronione czynności, które mogą spowodować pożar. Zakazy te powinny być zawsze, w każdym miejscu, bezwzględnie przestrzegane.

Zabronione są następujące czynności:
1) używanie otwartego ognia,
2) palenie tytoniu i stosowanie innych czynników mogących zainicjować zapłon materiałów łatwopalnych (np. w miejscu magazynowania suchych liści na cmentarzu),
3) użytkowanie instalacji (zwłaszcza elektrycznej), urządzeń i narzędzi niesprawnych technicznie lub w sposób niezgodny z przeznaczeniem, albo warunkami określonymi przez producenta,
4) niepoddawanie okresowym kontrolom np. instalacji elektrycznych (ich zakres i częstotliwość określają przepisy prawa budowlanego), jeżeli może się to przyczynić do powstania pożaru, wybuchu lub rozprzestrzenienia ognia,
5) garażowanie pojazdów silnikowych w obiektach i pomieszczeniach nieprzeznaczonych do tego celu, jeżeli nie opróżniono zbiornika paliwa pojazdu i nie odłączono na stałe zasilania akumulatorowego pojazdu,
6) rozgrzewanie smoły i innych materiałów za pomocą otwartego ognia w odległości mniejszej niż 5m od budynku, przyległego do niego składowiska lub placu składowego z materiałami palnymi (przy czym dopuszczalne jest wykonywanie tych czynności na dachach o konstrukcji niepalnej i niepalnym pokryciu w budowanych obiektach, a w pozostałych, jeżeli zostaną zastosowane odpowiednie, przeznaczone do tego celu podgrzewacze, dotyczy to na przykład prac przy smołowaniu dachu),
5) rozpalanie ognia, wysypywanie gorącego popiołu i żużlu lub wypalanie wierzchniej warstwy gleby i traw w miejscu umożliwiającym zapalenie się materiałów palnych albo sąsiednich obiektów (dotyczy to na przykład wypalania traw),
6) składowanie materiałów palnych, w tym pozostałości roślinnych, suchych liści, gałęzi i chrustu poza budynkiem w odległości mniejszej niż 4m od granicy działki sąsiedniej,
7) użytkowanie elektrycznych urządzeń ogrzewczych ustawionych bezpośrednio na podłożu palnym, z wyjątkiem urządzeń eksploatowanych zgodnie z warunkami określonymi przez producenta,
8) przechowywanie materiałów palnych oraz stosowanie elementów wystroju i wyposażenia wnętrz wykonanych z materiałów palnych w odległości mniejszej niż 0,5m od:
a) urządzeń i instalacji, których powierzchnie zewnętrzne mogą nagrzewać się do temperatury przekraczającej 373,15 K (100 °C),
b) linii kablowych o napięciu powyżej 1 kV,
c) przewodów uziemiających oraz przewodów odprowadzających instalacji piorunochronnej,
d) czynnych rozdzielnic prądu elektrycznego,
e) przewodów elektrycznych siłowych i gniazd wtykowych siłowych o napięciu powyżej 400 V,
9) stosowanie na osłony punktów świetlnych materiałów palnych (z wyjątkiem materiałów trudno zapalnych i niezapalnych, jeżeli zostaną umieszczone w odległości co najmniej 0,05m od żarówki),
10) instalowanie opraw oświetleniowych oraz osprzętu instalacji elektrycznych, takich jak wyłączniki, przełączniki, gniazda wtyczkowe, bezpośrednio na podłożu palnym, jeżeli ich konstrukcja nie zabezpiecza podłoża przed zapaleniem,
11) składowanie materiałów palnych na drogach komunikacji ogólnej służących ewakuacji lub umieszczanie przedmiotów na tych drogach w sposób zmniejszający ich szerokość albo wysokość,
12) składowanie materiałów palnych w pomieszczeniach technicznych, na nieużytkowych poddaszach i strychach oraz na drogach komunikacji ogólnej w piwnicach,
13) przechowywanie pełnych, niepełnych i opróżnionych butli przeznaczonych do gazów palnych na nieużytkowych poddaszach i strychach oraz w piwnicach,
14) zamykanie drzwi ewakuacyjnych w sposób uniemożliwiający ich natychmiastowe użycie w przypadku pożaru lub innego zagrożenia powodującego konieczność ewakuacji,
15) blokowanie drzwi i bram przeciwpożarowych w sposób uniemożliwiający ich samoczynne zamknięcie w przypadku powstania pożaru,
16) lokalizowanie elementów wystroju wnętrz, instalacji i urządzeń w sposób zmniejszający wymiary drogi ewakuacyjnej,
17) wykorzystywanie drogi ewakuacyjnej z kościoła, w której następuje jednoczesna wymiana wiernych jako miejsca oczekiwania na wejście do kościoła,
18) uniemożliwianie lub ograniczanie dostępu do:
a) gaśnic i urządzeń przeciwpożarowych,
b) przeciwwybuchowych urządzeń odciążających,
c) źródeł wody do celów przeciwpożarowych,
d) urządzeń uruchamiających instalacje gaśnicze i sterujących takimi instalacjami oraz innymi instalacjami wpływającymi na stan bezpieczeństwa pożarowego obiektu,
e) wyjść ewakuacyjnych albo okien dla ekip ratowniczych,
f) wyłączników i tablic rozdzielczych prądu elektrycznego
g) kurków głównych instalacji gazowej,
h) krat zewnętrznych i okiennic, które zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi powinny otwierać się od wewnątrz pomieszczenia,
19) lokalizowanie placu składowego przy budynkach parafialnych w pasie ochronnym mniejszym niż o szerokości 2m i nawierzchni z materiałów niepalnych lub gruntowej oczyszczonej,
20) wypalanie słomy i pozostałości roślinnych na polach.

Więcej przeczytasz w publikacji "Pastoralny doradca proboszcza. Kapłan i gospodarz"